ممنوعیت‌های دارویی در پرواز

حمل دارو در پرواز تحت تأثیر قوانین و مقررات سازمان‌های مختلف هواپیمایی و گمرکی قرار دارد.

هدف از این مقررات، حفظ ایمنی پرواز، جلوگیری از قاچاق مواد مخدر و داروهای غیرمجاز، و همچنین محافظت از سلامت مسافران است.

در این مقاله آژانس هواپیمایی بابابیلیت برای شما کامل شرایط بردن دارو به هواپیما را توضیح داده است.

دسته‌بندی‌های دارویی با محدودیت

• داروهای مخدر و روان‌گردان :

  این داروها به دلیل پتانسیل سوء استفاده و خطرات ناشی از آن‌ها، معمولاً به طور کامل ممنوع هستند. نمونه‌هایی از این داروها شامل مورفین، هروئین، کوکائین و آمفتامین‌ها هستند.

• داروهای آرام‌بخش و خواب‌آور قوی:

  برخی از داروهای آرام‌بخش و خواب‌آور قوی، مانند بنزودیازپین‌ها (مثلاً دیازپام، الورازام) می‌توانند باعث خواب‌آلودگی بیش از حد و اختلال در عملکرد مسافر در طول پرواز شوند. به همین دلیل، حمل این داروها ممکن است با محدودیت‌هایی همراه باشد.

• داروهای ضد افسردگی:

  برخی از داروهای ضد افسردگی، به ویژه داروهای با اثرات آرام‌بخش، ممکن است با محدودیت‌هایی همراه باشند.

• داروهای فشار خون:

  برخی از داروهای فشار خون می‌توانند باعث افت فشار خون در ارتفاع بالا شوند. به همین دلیل، ممکن است نیاز به تنظیم دوز دارو یا مشورت با پزشک قبل از پرواز باشد.

• داروهای دیابت:

  مسافران دیابتی باید قبل از پرواز با پزشک خود مشورت کنند تا در مورد نحوه مدیریت دیابت در طول پرواز و حمل انسولین و تجهیزات مرتبط راهنمایی شوند.

• داروهای خاص:

  برخی از داروها، مانند داروهای شیمی‌درمانی، ممکن است نیاز به مجوز خاصی برای حمل در پرواز داشته باشند.

نکات مهم راجب حمل دارو

• مشورت با پزشک:

  قبل از هر پروازی، به ویژه اگر دارو مصرف می‌کنید، با پزشک خود مشورت کنید تا در مورد نحوه مدیریت داروها در طول پرواز راهنمایی شوید.

• برگه اطلاعات دارو:

  همیشه برگه اطلاعات دارو (Drug Information Sheet) را همراه داشته باشید که حاوی نام دارو، دوز، نحوه مصرف و سایر اطلاعات مهم است.

• حمل دارو در بار مجاز نیست:

  داروهای ضروری را همیشه در بار دستی (Carry-on luggage) خود حمل کنید.

• رعایت قوانین گمرکی:

  قوانین گمرکی در مورد حمل دارو در پرواز ممکن است متفاوت باشد. قبل از سفر، قوانین مربوط به کشور مقصد خود را بررسی کنید.

قوانین کلی برای مایعات در بار دستی (Carry-on Luggage)

• ظرفیت:

  هر ظرف مایع باید حداکثر 100 میلی‌لیتر (3.4 اونس) ظرفیت داشته باشه.

• بسته‌بندی:

  همه ظرف‌ها باید در یک کیسه پلاستیکی شفاف و قابل‌بسته‌بندی با ظرفیت حداکثر یک لیتر قرار بگیرن. هر مسافر فقط به یک کیسه پلاستیکی مجاز هست.

• بازرسی:

  کیسه پلاستیکی باید در طول بازرسی امنیتی از کیسه اصلی شما جدا بشه و به طور جداگانه بررسی بشه.

داروها و استثنائات:

• داروهای ضروری: خوشبختانه، برای داروهای ضروری، استثناهایی وجود داره. شما می‌تونید داروهای مایع مورد نیازتون رو با خودتون به داخل هواپیما ببرید، حتی اگه حجمشون بیشتر از 100 میلی‌لیتر باشه.
• اثبات نیاز: برای اینکه بتونید داروهای مایع بیشتر از 100 میلی‌لیتر رو حمل کنید، بهتره مدارک لازم رو همراه داشته باشید. این مدارک می‌تونه شامل موارد زیر باشه:
• دستور پزشک: یک نسخه (prescription) از پزشک که نشون بده دارو برای شما ضروریه.
• برگه اطلاعات دارو: برگه اطلاعات دارو که نام دارو، دوز و نحوه مصرف رو مشخص کنه.
• بسته‌بندی اصلی: دارو رو در بسته‌بندی اصلی و با برچسب مشخص نگه دارید.

حمل داروهای مایع در بار چمدانی (Checked Baggage):

محدودیتی وجود نداره: در بار چمدانی، معمولاً محدودیتی برای حجم داروهای مایع وجود نداره. با این حال، بهتره داروهای شیشه‌ای رو با احتیاط بسته‌بندی کنید تا در طول حمل و نقل آسیب نبینن.

سخن آخر

در مجموع، حمل داروهای مایع و شربت و قرص و آمپول با هواپیما نیازمند دقت و آگاهی به قوانین و مقررات است. در حالی که محدودیت‌هایی برای مایعات در بار دستی وجود دارد، استثنائاتی برای داروهای ضروری در نظر گرفته شده که با ارائه مدارک لازم می‌توان از آن‌ها بهره‌مند شد. با رعایت این نکات و بررسی قوانین ایرلاین و کشور مقصد، مسافران می‌توانند با اطمینان خاطر داروهای مورد نیاز خود را در طول سفر همراه داشته باشند و از بروز هرگونه مشکل جلوگیری کنند.